cf. Տարակոյս;
argument, objection.
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | տարակուսումն | տարակուսմունք |
| accusatif | տարակուսումն | տարակուսմունս |
| génitif | տարակուսման | տարակուսմանց |
| locatif | տարակուսման | տարակուսմունս |
| datif | տարակուսման | տարակուսմանց |
| ablatif | տարակուսմանէ | տարակուսմանց |
| instrumental | տարակուսմամբ | տարակուսմամբք |